Khaleghi@bsnco.co
11-05-2016, 10:34 AM
http://forum.bsnco.co/attachment.php?attachmentid=76&stc=1
زون های حفاظت در برابر صاعقه
با توجه به احتمال بروز خسارات ناشی از ضربات الکترومغناطیسی صاعقه (LEMP) بر روی سیستم های الکتریکی و الکترونیکی، به منظور جلوگیری از آسیب های وارده به سیستم های داخل ساختمان نیاز به در نظر گرفتن تمهیدات حفاظت در برابر LEMP (موسوم به SPM) می باشد:
EMP: Lightning Electromagnetic Impulse
SPM: LEMP Proterection Measures
طراحی SPM باید توسط متخصصین حفاظت در برابر صاعقه و سرج که اطلاعات وسیعی در خصوص سازگاری الکترومغناطیسی (EMC) و روش های اجرا و نصب بر عهده دارند صورت پذیرد.
حفاظت در برابر LEMP بر اساس مفهوم زون های حفاظت در برابر صاعقه (LPZ) صورت می پذیرد که در آن ناحیه ای که شامل سیستم هایی است که مد نظر است تا حفاظت شوند به زون های مختلف تقسیم بندی می شوند.
به همین منظور ساختمان یا سازه تحت حفاظت بر اساس میزان خطرات ناشی از LEMP به نواحی داخلی و خارجی تقسیم می گردد.
از همین رو نواحی با سطوح مختلفی از تاثیر پذیری از LEMP ایجاد می گردد که می تواند مطابق نظر طراح بر حسب مصونیت سیستم الکترونیکی تنظیم گردد. در حقیقت این اصول انعطاف زیادی داشته و LPZهای متنوعی بر حسب تعداد، نوع و حساسیت تجهیزات/سیستم های الکترونیکی در محدوده زون های محلی کوچک تا زون های بزرگ در برگیرنده کل ساختمان مورد استفاده قرار می گیرد. بر اساس نوع خطر ناشی از صاعقه، نواحی حفاظتی زیر تعریف می گردد:
زون های بیرونی
تعداد زون های حفاظت به تضعیف میدان الکترومغناطیسی صاعقه توسط آنها بستگی دارد. زونی که در آن هیچ نوع میرایی در میدان الکترومغناطیسی صاعقه رخ نمی دهد به عنوان ناحیه حفاظت در برابر صاعقه 0 شناخته می شود و خود به 2 ناحیه تقسیم می گردد:
LPZ 0A: زونی که در آن احتمال برخورد مستقیم صاعقه و اثرات میدان الکترومغناطیسی ناشی از برخورد صاعقه وجود دارد
LPZ0B: زونی که در آن با نصب پایانه هوایی سیستم حفاظت در برابر صاعقه از برخورد مستقیم صاعقه جلوگیری شده است و یا مکان هایی که با توجه به شکل طبیعی ساختمان و یا سازه احتمال برخورد مستقیم سازه به آنها وجود ندارد. در این زون همچنان خطرات ناحیه الکترومغناطیسی ایجاد شده توسط صاعقه وجود دارد.
زون های داخلی (حفاظت شده در برابر برخورد مستقیم صاعقه)
LPZ 1: زون هایی که در آن ضربه های جریانی (سرج) بواسطه تقسیم شدن جریان و SPDهای نصب شده در مرزهای بین زون های مختلف محدود شده است. میدان های ایجاد شده توسط صاعقه می تواند توسط شیلدینگ محدود می گردد.
LPZ 2 ...n: زون هایی که در آن ضربه های جریانی (سرج) بواسطه تقسیم شدن و SPDهای نصب شده در مرزهای بین زون ها محدود شده است و همچنین میدان های ایجاد شده توسط صاعقه می تواند توسط شیلدینگ محدود می گردد.
الزامات مرتبط با زون های داخلی باید مطابق با مصونیت سیستم های الکتریکی و الکترونیکی درون ساختمان تعریف گردد. در مرز هر زون داخلی، باید همبندی الکتریکی جهت تمامی اجزاء فلزی که به ساختمان یا سازه وارد می شود، صورت پذیرد. این امر (اتصال به سیستم همبندی) به صورت مستقیم و یا با استفاده از SPDهای مناسب صورت می پذیرد.
از سال 1997 اولین نسخه استاندارد IEC 61312-1 و معادل این استاندارد در کشور آلمان DIN VDE 0185-103 جهت حفاظت در برابر ضربه*های الکترومغناطیسی صاعقه ارائه گردید. در سال 2006 این استاندارد با استاندارد IEC 62305 جایگزین گردید.
زون های حفاظت در برابر صاعقه
با توجه به احتمال بروز خسارات ناشی از ضربات الکترومغناطیسی صاعقه (LEMP) بر روی سیستم های الکتریکی و الکترونیکی، به منظور جلوگیری از آسیب های وارده به سیستم های داخل ساختمان نیاز به در نظر گرفتن تمهیدات حفاظت در برابر LEMP (موسوم به SPM) می باشد:
EMP: Lightning Electromagnetic Impulse
SPM: LEMP Proterection Measures
طراحی SPM باید توسط متخصصین حفاظت در برابر صاعقه و سرج که اطلاعات وسیعی در خصوص سازگاری الکترومغناطیسی (EMC) و روش های اجرا و نصب بر عهده دارند صورت پذیرد.
حفاظت در برابر LEMP بر اساس مفهوم زون های حفاظت در برابر صاعقه (LPZ) صورت می پذیرد که در آن ناحیه ای که شامل سیستم هایی است که مد نظر است تا حفاظت شوند به زون های مختلف تقسیم بندی می شوند.
به همین منظور ساختمان یا سازه تحت حفاظت بر اساس میزان خطرات ناشی از LEMP به نواحی داخلی و خارجی تقسیم می گردد.
از همین رو نواحی با سطوح مختلفی از تاثیر پذیری از LEMP ایجاد می گردد که می تواند مطابق نظر طراح بر حسب مصونیت سیستم الکترونیکی تنظیم گردد. در حقیقت این اصول انعطاف زیادی داشته و LPZهای متنوعی بر حسب تعداد، نوع و حساسیت تجهیزات/سیستم های الکترونیکی در محدوده زون های محلی کوچک تا زون های بزرگ در برگیرنده کل ساختمان مورد استفاده قرار می گیرد. بر اساس نوع خطر ناشی از صاعقه، نواحی حفاظتی زیر تعریف می گردد:
زون های بیرونی
تعداد زون های حفاظت به تضعیف میدان الکترومغناطیسی صاعقه توسط آنها بستگی دارد. زونی که در آن هیچ نوع میرایی در میدان الکترومغناطیسی صاعقه رخ نمی دهد به عنوان ناحیه حفاظت در برابر صاعقه 0 شناخته می شود و خود به 2 ناحیه تقسیم می گردد:
LPZ 0A: زونی که در آن احتمال برخورد مستقیم صاعقه و اثرات میدان الکترومغناطیسی ناشی از برخورد صاعقه وجود دارد
LPZ0B: زونی که در آن با نصب پایانه هوایی سیستم حفاظت در برابر صاعقه از برخورد مستقیم صاعقه جلوگیری شده است و یا مکان هایی که با توجه به شکل طبیعی ساختمان و یا سازه احتمال برخورد مستقیم سازه به آنها وجود ندارد. در این زون همچنان خطرات ناحیه الکترومغناطیسی ایجاد شده توسط صاعقه وجود دارد.
زون های داخلی (حفاظت شده در برابر برخورد مستقیم صاعقه)
LPZ 1: زون هایی که در آن ضربه های جریانی (سرج) بواسطه تقسیم شدن جریان و SPDهای نصب شده در مرزهای بین زون های مختلف محدود شده است. میدان های ایجاد شده توسط صاعقه می تواند توسط شیلدینگ محدود می گردد.
LPZ 2 ...n: زون هایی که در آن ضربه های جریانی (سرج) بواسطه تقسیم شدن و SPDهای نصب شده در مرزهای بین زون ها محدود شده است و همچنین میدان های ایجاد شده توسط صاعقه می تواند توسط شیلدینگ محدود می گردد.
الزامات مرتبط با زون های داخلی باید مطابق با مصونیت سیستم های الکتریکی و الکترونیکی درون ساختمان تعریف گردد. در مرز هر زون داخلی، باید همبندی الکتریکی جهت تمامی اجزاء فلزی که به ساختمان یا سازه وارد می شود، صورت پذیرد. این امر (اتصال به سیستم همبندی) به صورت مستقیم و یا با استفاده از SPDهای مناسب صورت می پذیرد.
از سال 1997 اولین نسخه استاندارد IEC 61312-1 و معادل این استاندارد در کشور آلمان DIN VDE 0185-103 جهت حفاظت در برابر ضربه*های الکترومغناطیسی صاعقه ارائه گردید. در سال 2006 این استاندارد با استاندارد IEC 62305 جایگزین گردید.